Czym jest dziennik lektur? Prosty początek

Dziennik lektur to osobisty zapis tego, co czytasz i co o tym myślisz. Może zawierać reakcję, pytanie lub fragment, do którego chcesz wrócić.

Data:
Książka i autor:
Strona, rozdział lub pozycja w nagraniu:
Moja notatka:

Zacznij od obecnie czytanej książki. Zapisz tytuł i autora, stronę lub rozdział oraz jedną rzecz do zapamiętania. Wystarczy zeszyt lub zwykły dokument.

Lista ukończonych książek pomaga odnaleźć tytuł. Dodaj reakcję, jeśli chcesz też pamiętać, co cię w nim zainteresowało.

Przykładowy wpis

Oto wymyślony wpis. Książka, autorka i scena są fikcyjne:

Data: 23 września
Książka i autor: Wyspiarski rozkład, Lena Marr
Strona, rozdział lub pozycja w nagraniu: Rozdział 4, pusty rejs powrotny
Moja notatka: Mara wraca promem po jednego pasażera, choć wcześniej narzekała, że mieszkańcy wyspy oczekują od niej zbyt wiele. Bardziej ufam temu, co robi, niż temu, co mówi. Czy sama tak siebie widzi?

Wpis nazywa wydarzenie i reakcję czytelnika. Pozostawia otwarte pytanie, bo książka nie została jeszcze ukończona.

Porównaj go z „Rozdział 4: Mara prowadzi prom”. Obie notatki wskazują scenę. Dłuższa zachowuje też powód, dla którego przyciągnęła uwagę tego czytelnika.

Nie potrzebujesz reakcji na każdy rozdział. Pisz, gdy jest coś do zachowania, niezależnie od tego, czy to akapit, czy jedno zdanie.

Niech wpis się przyda

Jeśli prowadzisz jedną stronę lub dokument na książkę, umieść tytuł i autora raz u góry. Pod spodem dodawaj datowane notatki podczas czytania.

Pole „Moja notatka” może zawierać reakcję jak w przykładzie promu, przyjemny szczegół lub pytanie o argument.

Przy literaturze faktu możesz oddzielić twierdzenie autora od własnej reakcji. Wyobraź sobie książkę polecającą wybór jednego hobby i odłożenie pozostałych:

Autor zaleca skupienie się na jednym hobby. Lubię przeplatać rysowanie i ogrodnictwo, więc nie wiem, czy ta rada pasuje do tego, czego oczekuję od każdego z nich.

To wymyślona reakcja, nie cytat z książki. Zapisuje niezgodę, do której można wrócić bez tworzenia formalnej recenzji.

Zostaw drogę powrotu do fragmentu

„Świetna rozmowa pod koniec” może być później trudna do wykorzystania. Dodaj miejsce, póki książka jest otwarta.

W papierowej książce zapisz numer strony. Jeśli wrócisz do innego wydania, numer rozdziału i kilka słów o scenie też pomogą.

W e-booku zapisz numer strony lub lokalizacji wyświetlany przez czytnik oraz rozdział. W audiobooku zapisz rozdział i pozycję odtwarzania. Wyjaśnij, czy dotyczy rozdziału, czy całego nagrania.

Na przykład: rozdział 4, 12 minut od początku tego rozdziału. Dodaj „rejs powrotny”, aby rozpoznać scenę.

Jeśli przepisujesz zdanie, użyj cudzysłowu i zachowaj lokalizację. Własną reakcję zapisz osobno. Po powrocie rozpoznasz słowa autora.

Możesz też opisać fragment własnymi słowami i zapisać jego miejsce.

Wybierz szczegóły, z których skorzystasz

Dodawaj pola, gdy masz powód, aby do nich wrócić.

Jeśli polecasz książki znajomym, zapisz, kogo przypomina ci dana książka i dlaczego. Jeśli lubisz porównywać przekłady, dodaj tłumacza i wydanie. Jeśli chcesz zachować daty czytania, dodaj początek i koniec.

Ocena jest opcjonalna. „Cztery gwiazdki” łatwo przejrzeć, ale „Rozmowy mi się podobały, a podczas podróży straciłem zainteresowanie” wyjaśnia reakcję.

Możesz zachować niedokończone książki. Zapisz miejsce zakończenia i to, czy chcesz wrócić. „Przerwane przy rozdziale 6” nie wymaga opinii o całej książce.

Jeśli opinia się zmieni, dodaj datowaną notatkę obok poprzedniej. W przykładzie promu późniejszy wpis może wyjaśnić, czy wybory Mary zmieniły spojrzenie czytelnika. Pierwszy nadal zachowuje myśl sprzed dotarcia do tej części.

Dekorowanie może być częścią przyjemności. Zostaw na nie miejsce, jeśli je lubisz. Zwykły wpis też jest kompletny.

Czas czytania jest opcjonalny

Dziennik lektur może nie zawierać żadnych pomiarów. Powyższy wpis działa bez długości sesji.

Jeśli chcesz sprawdzić, ile czasu zajęło czytanie, dodaj długości sesji albo prowadź osobny rejestr. 20 minut w poniedziałek i 35 w czwartek daje 55 minut czytania.

Suma mówi, ile czasu poświęciłeś. Nie mówi nic o tym, co myślisz o książce; do tego służą notatki. Żadnego z tych zapisów nie musisz zamieniać w cel na przyszły tydzień.

Ręczny stoper może mierzyć sesje podczas czytania. TimeRetain przechowuje te sesje i ich sumę pod krótką etykietą, np. tytułem książki. Swoje reakcje trzymaj w dzienniku.