Czym jest audyt czasu? Sprawdź swoje godziny
Zaktualizowano 5 minut Autor: David z TimeRetain
Audyt czasu to krótki, prywatny przegląd tego, na co idą godziny. Zrób go raz, aby czegoś się dowiedzieć. Nie musi stać się trwałym nawykiem.
Nie wymaga aplikacji, arkusza pełnego formuł ani alarmu co trzydzieści minut. Wystarczy jeden wiersz przy zmianie zadania, jak w tym przykładzie:
09:10–09:55 - e-mail i Slack - reagowanie na wiadomości
Wiersz już coś mówi: na wiadomości poszło 45 minut. Notatka określa ten blok jako reagowanie. Zapisz jeszcze kilka wierszy, przyjrzyj się wzorcowi i masz audyt czasu.
Sam audyt może stać się dodatkowym zajęciem. Jeśli zapisywanie każdej minuty przerywa pracę, zacznij od większych bloków.
Jaką lukę wypełnia audyt
Wyobraź sobie dzień, po którym myślisz: „Cały poranek minął na projekcie”. Notatki pokazują projekt wciśnięty między trzy wątki na Slacku, przedłużone spotkanie i wizytę w skrzynce odbiorczej.
O tę różnicę chodzi. Porównujesz pamięć z zapisem i decydujesz, czy coś wymaga zmiany.
Trzy dni dają lekki obraz. Pełny tydzień roboczy pozwala porównać poniedziałek z piątkiem, np. poniedziałek pełen spotkań i piątek z raportami.
Lekki audyt przez trzy dni
Oto wersja na tyle krótka, aby ją dokończyć. Jeśli chcesz gotowe wiersze, użyj arkusza audytu czasu.
Wybierz trzy zwykłe dni. Do poznania codziennego rytmu pomiń premierę, tydzień podróży i wyjątkowo spokojny tydzień po terminie. Jeśli właśnie podróż chcesz przeanalizować, zapisuj wyjazd.
Wybierz pięć lub sześć szerokich kategorii i na tym poprzestań. Dodatkowe szczegóły zwiększają liczbę decyzji przy każdej zmianie.
Wystarczą np. skupiona praca, spotkania, komunikacja, administracja, przerwy i inne. Jeśli wybór kategorii trwa dłużej niż zapis notatki, poszerz kategorie.
Zapisuj według bloków, nie według zegara. Gdy zmieniasz zajęcie, dopisz przybliżony początek i koniec, kategorię oraz kilka słów. Jeśli zapominasz o wpisach, spróbuj przypomnienia.
Przybliżone czasy wystarczą do szukania wzorców. Jeśli te godziny również rozliczasz, zapisuj dokładny początek i koniec na bieżąco.
Świadomie utrzymuj lekki rytm. Jeśli przypomnienie przerywa pracę, ustaw je rzadziej albo zapisuj przy naturalnych przerwach.
Notatki o zmianach też mają luki. Możesz pominąć zerknięcie na Slacka, którego nie uznasz za zmianę zadania. W tym przeglądzie ukończone notatki są lepsze od rygorystycznego rejestru, który porzucisz.
Po zapisanych dniach szukaj wzorców. Zanim cokolwiek zsumujesz, zapisz swoje przypuszczenie dla każdej kategorii. Potem zsumuj rzeczywiste godziny w każdej kategorii i zestaw obie liczby obok siebie. Warto bliżej przyjrzeć się kategoriom, w których różnią się najbardziej.
Następnie oznacz każdy blok jednym słowem: więcej, mniej lub w porządku. Sprawdź, na co poszedł czas, co zaskoczyło i jak różni się praca zajmująca najwięcej godzin od tej o największej wartości.
Zdecyduj, co dalej
Po zebraniu notatek zdecyduj, co nadal wymaga bliższego spojrzenia.
Możesz powtórzyć przegląd za kilka miesięcy. To będzie kolejny audyt, nie powód, aby stale mierzyć każdą kategorię.
Celuj w krótką listę. Dla każdej kategorii wybierz: obserwować dalej czy odpuścić.
Jeśli poranki znikają na reagowaniu i decydujesz o swoim planie, zarezerwuj rano blok skupionej pracy. Mierz poranki przez dwa tygodnie, aby sprawdzić, czy blok się utrzymuje i pomaga.
Rozliczanie czasu to osobny nawyk opisany przy śledzeniu czasu freelancera. Jeśli po audycie nadal mierzysz płatną pracę, zapisuj też niepłatne czynności pomocnicze. Przy zapisie samych płatnych godzin administracja nie pojawi się w sumach.
Resztę możesz zakończyć. Nie musisz stale mierzyć obiadu, jeśli jego długości nie chcesz zmieniać. Odpuść kategorię, która już niczego cię nie uczy.
Jeśli codzienna notatka nadal się przydaje, zachowaj ją.
Zachowaj prywatność i kontrolę
Szczegóły, których nie chcesz udostępniać, trzymaj w rejestrze pod własną kontrolą.
Gdy zaczynasz redagować notatki dla kierownika, audyt staje się raportem. Tracisz to, co zdecydujesz się pominąć.
Nazwanie rozproszonej godziny skupioną pracą ukrywa wzorzec, który chcesz zobaczyć.
Zachowaj pierwotną notatkę, aby przegląd odzwierciedlał rzeczywisty zapis.
Oddziel oba rejestry. Osobisty audyt jest dla ciebie i pomaga zdecydować, jak chcesz spędzać czas.
Jeśli pracodawca potrzebuje godzin, przekaż wymagany zapis. Osobiste obserwacje mogą pozostać poza tą ewidencją.
Szczegółowy rejestr obejmuje wybrane przez ciebie zadania, przerwy i rozproszenia. Jeśli nie musisz go udostępniać, trzymaj zapis na własnym urządzeniu i unikaj wspólnego folderu.
Historia aplikacji lub zrzut ekranu mogą zawierać aktywność, której nie nazwiesz zmianą zadania.
Trzydniowe notatki mogą pomijać krótkie rozproszenia, ale to ty wybierasz ich zawartość. Przeczytaj, kiedy zapisany tytuł nadal wymaga decyzji.
Co mogą pokazać notatki
To hipotetyczne przykłady. Metoda pozostaje taka sama, lecz kolejny krok zależy od tego, co chcesz zmienić.
| Jeśli notatki pokazują | Co zrobić dalej |
|---|---|
| Zadania ćwiczeniowe zostały skończone w dwóch krótkich oknach przed obiadem. Pozostała nauka to ponowne czytanie z telefonem obok. | Chroń te okna, jeśli pomagają się uczyć. Zachowaj ponowne czytanie jako osobną kategorię i porównuj wyniki ćwiczeń wraz z czasem. |
| Spotkania i wiadomości wypełniają dzień; na skupioną pracę zostaje końcówka popołudnia | Jeśli decydujesz o planie, zarezerwuj poranny blok skupionej pracy. Obserwuj go przez dwa tygodnie, aby sprawdzić, czy pomaga. |
| Własny projekt dostał dwadzieścia minut przez trzy dni | Jeśli chcesz więcej czasu i masz miejsce w tygodniu, wpisz powtarzalny blok do kalendarza. |
Krótka lista
- Wybierz dni reprezentujące rytm, który chcesz zbadać.
- Trzy dni dają obraz sytuacji; wybierz tydzień roboczy, jeśli poniedziałek i piątek się różnią.
- Wybierz pięć lub sześć szerokich kategorii i trzymaj się ich.
- Zapisuj wiersz przy każdej zmianie zadania; do wzorców wystarczą przybliżone czasy.
- Używaj przypomnień tylko wtedy, gdy pomagają utrzymać zapis bez zakłócania pracy.
- Po zapisanych dniach oszacuj sumę każdej kategorii, a potem zsumuj rzeczywiste godziny i porównaj.
- Szukaj wzorców: wykorzystanie czasu, zaskoczenia oraz wartość w porównaniu z liczbą godzin.
- Zdecyduj, co mierzyć dalej: zmiany, rozliczaną pracę i czas pomocniczy, który inaczej zniknie.
- Oddziel osobiste obserwacje od rejestrów do udostępnienia.
Gdy masz już notatki
Masz zapis kilku dni, z lukami pozostawionymi przez notatki. Zdecyduj, czy coś trzeba zmienić. Jeśli odpowiada na pytanie, możesz przestać. Jeśli pozostawia lukę, wybierz kilka rzeczy do bliższej obserwacji.
TimeRetain pomaga kontynuować taką obserwację bez powtarzania całego audytu. Jeśli poranki są zarezerwowane na skupioną pracę, zmierz sesje przez tydzień i porównaj sumę z zaplanowanymi godzinami.
Główny rejestr pozostaje na urządzeniu.
Opcjonalna synchronizacja przechowuje zaszyfrowaną kopię na serwerach TimeRetain.
Aplikacja nie obserwuje dni pozostawionych pustych i nie robi zrzutów ekranu.
Sprawdź, ile czasu znajdujesz na wybrany nawyk.
Pytania i odpowiedzi
Czym jest audyt czasu?
To krótki, prywatny przegląd tego, na co idą godziny. Przez kilka dni zapisujesz jeden wiersz przy każdej zmianie zadania. Potem sumujesz każdą kategorię i porównujesz sumy z tym, jak odczuwałeś te dni.
Czy audyt czasu powinien być prywatny?
Zachowaj go dla siebie, jeśli zawiera szczegóły, których nie chcesz udostępniać. Oddziel te notatki od godzin zgłaszanych pracodawcy. Możesz zapisywać rozproszenia bez zamieniania ich w część raportu.
Ile powinien trwać audyt?
Trzy zwykłe dni dają lekki obraz sytuacji. Pełny tydzień roboczy obejmuje poniedziałek i piątek, więc pozwala je porównać.
Czy potrzebuję aplikacji?
Nie, wystarczy zeszyt lub aplikacja do notatek. Zapisuj jeden wiersz przy każdej zmianie zadania. Stoper jest opcjonalny, zarówno podczas audytu, jak i przy obserwacji wybranego później nawyku.
Co mierzyć po audycie?
Przejrzyj wzorce, zaskoczenia i różnicę między liczbą godzin a wartością pracy. Nadal zapisuj to, co zmieniasz i rozliczasz, wraz z powiązanym niepłatnym czasem pracy pomocniczej. Resztę możesz przestać mierzyć.